دارو درمانی در اتیسم
شیوع اختلال طیف اوتیسم در حال افزایش است. معمولاً در دوران کودکی با رفتار و رشد غیر طبیعی ظاهر می شود. تشخیص می تواند دشوار باشد. اغلب بیماری های همراه وجود دارد که می تواند باعث سردرگمی شود.
اختلال طیف اوتیسم (ASD) شامل گروهی از ناتوانی های عصبی رشدی است. اغلب کودکان مبتلا به این اختلال در رشد مهارت های اجتماعی، گفتاری و رفتاری مشکل دارند. بنابراین، رفتار درمانی معمولاً خط اول درمان است و درمان های دارویی برای کمک به عملکرد بیماران در فعالیت های روزانهشان اضافه میشود.
علائم معمولاً در اوایل دوران کودکی با مشکلاتی در مهارت های اجتماعی، گفتار و رفتار کودک شروع می شود. بیماری های همراه شایع هستند.
چالش ها در مدیریت این اختلال گسترده و متنوع هستند. آنها عبارتند از:
- برقراری ارتباط با کسانی که مهارت های گفتاری و زبانی ضعیفی دارند
- تمایز ویژگی های بالینی اختلال طیف اوتیسم از علائم بیماری روانی در حال ظهور یا فعلی
- تعیین یک برنامه درمانی که به علائم بسیار چالش برانگیز مانند پرخاشگری، بی قراری، تکانشگری و وسواس فکری می پردازد.
دارو درمانی در اتیسم
اضطراب یک بیماری مشترک شایع است. درمان شناختی رفتاری می تواند موثر باشد، اما در برخی موارد مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین ممکن است نقش داشته باشند.
اکثر بیماران مشکلات خواب دارند، اما معمولاً از داروها برای درمان اختلالات خواب در کودکان استفاده نمی شود.
داروهای ضد روان پریشی، مانند ریسپریدون، ممکن است برای تحریک پذیری و پرخاشگری در نظر گرفته شوند. کلونیدین خط اول برای کودکان مبتلا به سندرم تورت است. بیماران به دلیل عوارض جانبی این داروها نیاز به نظارت منظم دارند.
بسیاری از داروهای تجویز شده در اختلال طیف اوتیسم، شواهد حمایتی محدودی دارند و برخی نیز دارای اثرات جانبی قابل توجهی هستند، بنابراین نظارت لازم است. تأثیر دارودرمانی بر بیمار و خانواده او باید در نظر گرفته شود.
بیماریهای همراه با اتیسم
مطالعات نشان می دهد که میزان بالای بیماری روانی همراه در اختلال طیف اوتیسم وجود دارد. در یک مطالعه، 74 درصد از جوانان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم حداقل پنج بیماری همراه داشتند.
- 28 درصد برای اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)
- 20 درصد برای اختلالات اضطرابی
- 13 درصد برای اختلالات خواب و بیداری
- 12 درصد برای اختلالات مخرب، کنترل تکانه و رفتار
- 11 درصد برای اختلالات افسردگی
- 9 درصد برای اختلال وسواس فکری جبری
- 5 درصد برای اختلالات دوقطبی
- 4 درصد برای اختلالات طیف اسکیزوفرنی.
درمان غیر دارویی اتیسم
درمان های غیردارویی مداخلات خط اول هستند، به ویژه برای کودکان زیر هفت یا هشت سال، برای کمک به مسیر رشد آنها. راهبردهای مورد استفاده شامل درمان مبتنی بر روانشناسی با رفتار درمانی شناختی، کاردرمانی ، گفتاردرمانی و حمایت از رفتار مثبت است.
متخصصان ما در مرکز توانبخشی آنلاین ایران خدمات تخصصی گفتاردرمانی آنلاین و کاردرمانی آنلاین را برای کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم و سایر اختلالات رفتاری ارائه می دهند.
درمان دارویی برای علائم اصلی اختلال طیف اوتیسم موثر نیست. با این حال، داروها ممکن است در مدیریت بیماری های همراه و علائم مرتبط مانند تحریک پذیری و پرخاشگری نقش داشته باشند.
داروها ممکن است برای تقویت درمان های غیردارویی یا کمک به بیماری های همراه اضافه شوند. رایج ترین داروهای مورد استفاده برای اختلال طیف اوتیسم، داروهای ضد روان پریشی مانند هالوپریدول بودند.
کلمات مرتبط :
دارو درمانی در اتیسم – درمان دارویی اتیسم – گفتاردرمانی برای اتیسم – گفتاردرمانی آنلاین
