نقاط عطف رشد در اوتیسم
نقطه عطف رشد نشانه ای از رشد معمولی کودک است. کودکان بین تولد تا بزرگسالی به ده ها نقطه عطف رشد می رسند. نقاط عطف اولیه شامل لبخندهای اجتماعی، غلت زدن و نشستن است. نقاط عطف بعدی شامل کسب مهارت های زبانی، اجتماعی، فیزیکی، عاطفی و توانایی های فکری است.
کودکان مبتلا به اوتیسم معمولا به تمام نقاط عطف رشد خود در زمان های مناسب نمیرسند. اما این بیانیه ساده سازی بیش از حد واقعیت است زیرا:
- بسیاری از کودکان اوتیستیک به موقع یا زود به نقاط عطف رشد اولیه می رسند، اما پس از آن موقعیت خود را از دست می دهند.
- اکثر کودکان اوتیستیک به برخی از نقاط عطف رشد خود به موقع یا زود می رسند، اما به برخی دیگر دیر یا اصلاً نمی رسند.
- برخی از کودکان اوتیستیک به برخی از نقاط عطف رشد خود بسیار زود می رسند اما به برخی دیگر بسیار دیر می رسند.
- به نظر می رسد کودکان مبتلا به اوتیسم مهارت های مهمی کسب می کنند – اما در واقع نمی توانند از این مهارت ها در موقعیت های واقعی استفاده کنند.
- بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم مهارتهایی دارند که میتواند بسیار پیشرفته باشد اما در زندگی روزمره مفید نیست.
- کودکان اوتیستیک، به ویژه دخترانی که عملکرد بالایی دارند، گاهی اوقات قادر به پنهان کردن یا غلبه بر برخی تاخیرهای رشدی هستند.
با وجود موارد بسیار اندک، جای تعجب نیست که هم والدین و هم پزشکان تشخیص اوتیسم را دشوار بدانند، مخصوصاً در کودکان بسیار خردسال یا با عملکرد بسیار بالا. با این حال، چند نشانگر رشدی وجود دارد که به احتمال زیاد و آشکارترین آنها زمانی که یک کودک اوتیستیک است، وجود دارد.
نقاط عطف رشد در اوتیسم
اکثر کودکان مبتلا به اوتیسم در سنین نسبتاً پایین تشخیص داده می شوند، اغلب در سن 3 سالگی.
وقتی نقاط عطف رشد از دست رفته ممکن است نشان دهنده اوتیسم باشد
دلایل زیادی وجود دارد که باعث می شود کودکان نقاط عطف رشد خود را از دست بدهند. در بیشتر موارد، هیچ دلیل خاصی برای نگرانی وجود ندارد. به این دلیل که:
- کودکان با یکدیگر متفاوت هستند و طبیعتاً با سرعت های متفاوتی رشد می کنند.
- کودکانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند ممکن است نقاط عطف را از دست بدهند و معمولا با تاخیر به آن ها دست پیدا می کنند.
- رشد پسرها معمولا کندتر از دختران است، اما تقریباً همیشه پیشرفت می کنند.
- چالشهای پزشکی اولیه ممکن است رشد را کند کند، اما بیشتر کودکان میتوانند به همسالان خود برسند.
- برخی از چالشهای قابل اصلاح، مانند مشکل در شنوایی، میتوانند رشد اولیه را کاهش دهند، اما تأثیر کمی بر رشد طولانی مدت دارند.
پس چه زمانی والدین باید نگران اوتیسم باشند؟ متخصصان فهرست کوتاهی از مسائلی را ارائه میکند که می تواند چراغ خطر اوتیسم را روشن کنند:
تا ۳ سالگی
- نمیتواند با اسباب بازیهای ساده کار کند
- با جمله صحبت نمی کند
- دستورالعمل های ساده را نمی فهمد
- بازهای های وانمودی را بازی نمی کند.
- نمی خواهد با بچه های دیگر یا با اسباب بازی ها بازی کند
- تماس چشمی برقرار نمی کند
- مهارت هایی را که زمانی داشت از دست می دهد
اگرچه این مسائل می توانند نشانه های اوتیسم باشند، اما ممکن است اینطور نباشند. اوتیسم زمانی بیشتر است که کودکان بیش از یکی از این مشکلات را داشته باشند تشخیص داده می شود.
