رفتارهای کلیشه ای در اتیسم
کلیشه یک حرکت، حالت یا گفتار تکراری یا تشریفاتی است. کلیشه ها ممکن است حرکات ساده ای مانند تکان دادن بدن یا پیچیده مانند خود نوازش کردن، روی هم زدن و بازکردن پاها و راه رفتن به دور خود باشند. اغلب کودکان مبتلا به اوتیسم درگیر این الگوهای رفتاری تکراری، محدود و کلیشه ای می شوند. رفتارهای کلیشه ای در اتیسم می تواند اشکال غیرمعمول زیادی داشته باشد.
برای مثال، این رفتار میتواند به شکل تکان دادن اشیا، تکان دادن دست، تکان دادن بدن، حرکات مکرر انگشت و یا صداهای تکراری غیر کاربردی باشد.
رفتارهای کلیشه ای در اتیسم ممکن است کلامی یا غیرکلامی، حرکتی ریز یا درشت و همچنین ساده یا پیچیده باشد. ممکن است با یا بدون اشیا رخ دهد.
نمونه های دیگر کلیشه عبارتند از: راه رفتن با انگشتان پا، چرخاندن اشیا، نیاز به نظم و پیش بینی پذیری در روال ها، اکولالیای فوری یا تأخیری (تکرار چیزهایی که دیگران گفته اند)، انداختن اشیا و تماشای افتادن آنها.
رفتارهای کلیشه ای در اتیسم
این الگوها و حرکات رفتاری یکی از ویژگی های اصلی تشخیصی اوتیسم هستند و اغلب هدف مداخلات رفتاری هستند. افراد عادی، افراد دارای عقب ماندگی ذهنی و افراد دارای ناتوانی های حسی نیز در رفتارهای کلیشه ای شرکت می کنند برای مثال، اغلب مشاهده میشود که بسیاری از افراد عادی رفتارهایی مانند تکان دادن پا، تکان دادن بدن، چرخش مو، یا ضربه زدن با انگشت را انجام می دهند که همگی با تعریف کلیشهای مطابقت دارند.
مانند تیک ها، کلیشه ها الگودار و دوره ای هستند و در اثر خستگی، استرس و اضطراب بدتر می شوند. برخلاف تیک ها، کلیشهها معمولاً قبل از سه سالگی شروع میشوند، قسمت های بیشتری از بدن را درگیر میکنند، ریتمیک تر و کمتر تصادفی هستند و بیشتر با درگیر شدن در فعالیت های دیگر به جای تمایلات پیش بینی کننده مرتبط هستند.
متخصصان ما در مرکز توانبخشی آنلاین ایران خدمات تخصصی گفتاردرمانی آنلاین و کاردرمانی آنلاین برای کودکان مبتلا به اوتیسم ارائه می دهند.
تاثیر کلیشه ها بر یادگیری
کودکان مبتلا به اوتیسم رفتارهای کلیشه ای دارند که اغلب می تواند در تلاش برای آموزش مهارت های تحصیلی اختلال ایجاد کند (مانند چرخاندن اشیاء و تکان دادن بدن). این رفتار برای معلم، کودک و سایر کودکان مشکل ایجاد می کند و این را میتوان در کلاس درس یا در حین کار انفرادی مشاهده کرد. این عدم دسترسی اجتماعی باعث می شود کودک در کلاس درس در مهارت هایی مانند توجه مشترک و ارجاع اجتماعی دچار مشکل باشد.
توجه مشترک فرآیندی است که طی آن یک فرد از طریق ابزارهای غیرکلامی، مانند نگاه چشمی یا اشاره به یک محرک، به دیگری هشدار می دهد . مهارتهای توجه مشترک یک مهارت مهم برای حضور در کلاس اصلی است، زیرا این رفتارها میتواند برای پاسخ صحیح و جلب توجه گروهی مورد استفاده قرار گیرد.
مهارت مهم دیگری که معمولاً توسط کودکان مبتلا به اوتیسم نشان داده نمی شود، ارجاع اجتماعی است. ارجاع اجتماعی به عنوان جستجو و استفاده از اطلاعات از یک فرد دیگر برای کمک به ارزیابی یک موقعیت شناخته می شود. دلیل اینکه این ممکن است برای افراد مبتلا به اوتیسم دشوار باشد این است که آنها ممکن است ترجیح دهند با دیگران تعامل نداشته باشند و ممکن است این رفتار را مفید ندانند و به جای آن ترجیح میدهند در رفتارهای خودتحریکی شرکت کنند. فقدان این مهارتها در کلاس درس می تواند چالش های آموزشی را برای معلم در طول آموزش کل کلاس، پاسخگویی گروهی و تدریس در محیط کلاس ایجاد کند.
کلمات مرتبط :
رفتارهای کلیشه ای در اتیسم – حرکات تکراری در کودک اتیسم – کاردرمانی آنلاین برای اتیسم – گفتاردرمانی آنلاین برای اتیسم
