مشکلات گفتاری در اوتیسم
تقریباً همه افراد مبتلا به اوتیسم با زبان گفتاری مشکل دارند. این حتی برای افرادی که هیچ تاخیر گفتاری یا مشکلی در تلفظ ندارند نیز صدق می کند. به این دلیل که زبان گفتاری بیش از استفاده از کلمات را شامل می شود. ما زیر و بم، بلندی، سرعت و ریتم خود را در گفتار خود تغییر می دهیم تا معانی مختلف را منتقل کنیم. به این تغییرات “عروض” گفته می شود و افراد مبتلا به اوتیسم اغلب شنیدن، درک یا بازتولید عروض را دشوار می دانند. این بدان معنی است که حتی افراد مبتلا به اوتیسم با عملکرد بسیار بالا ممکن است واقعاً آنچه را که گفته میشود درک نکنند، یا ممکن است مطالبی را به گونهای بیان کنند که سوء تفاهم شود.
عروض ابزار مهمی برای انتقال معنا است. در واقع، بدون درک عروض، به راحتی می توان سخنان شخص دیگری را کاملاً نادرست درک کرد. برای درک بهتر نحوه عملکرد عروض (و چرایی اهمیت آن)، سعی کنید کلمه “واقعا” را پنج بار پشت سر هم بگویید و هر بار معنی را به صورت زیر تغییر دهید:
- چقدر باحاله؟!
- من شما را باور نمی کنم.
- شوکه شدم.
- من خوشحالم
- من راست می گویم.
اگر این تمرین را انجام میدادید، در هر تکرار کلمه، عروض خود را تغییر میدادید، حتی اگر تلفظ کلمه واقعا ثابت باقی بماند. در برخی موارد صدای شما در هجاهای مختلف یا به درجات مختلف بالا یا پایین میرفت. در موارد دیگر، صدای شما بلندتر، آرام تر، سریع تر، آهسته تر بود.
چرا عروض می تواند برای افراد مبتلا به اوتیسم گیج کننده باشد؟
هنگامی که افراد مبتلا به اوتیسم از زبان گفتاری استفاده می کنند، معمولاً از آن به معنای واقعی کلمه استفاده می کنند. در نتیجه تشخیص طعنه، کنایه، اصطلاحات، استعاره ها، و تشبیهات ممکن است برای آن ها دشوار باشد.
درک اینکه چرا اینطور می شود آسان است. عروض از طریق مشاهده و تقلید آموخته می شود تا از طریق آموزش. در حالی که قوانین عروضی وجود دارد، آنها به ندرت با صدای بلند بیان می شوند و ممکن است بسته به موقعیت یا محیط فرهنگی متفاوت باشند. افراد مبتلا به اوتیسم به ندرت مهارت های ارتباط اجتماعی را تنها از طریق تقلید می آموزند، بنابراین اگر به طور فعال قوانین عروضی به آنها آموزش داده نشود، ممکن است هرگز آنها را یاد نگیرند.
در افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است استفاده از عروض برای بیان معانی متعدد یا ظریف بسیار دشوار باشد، بنابراین توانایی خود برای برقراری ارتباط محدود می شود.
مشکلات گفتاری در اوتیسم
بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم توانایی استفاده از عروض را ندارند و بنابراین صدایی دارند که اغلب به عنوان صدای “تخت” توصیف می شود. این گاهی اوقات به اشتباه به عنوان عدم علاقه، عدم هوش، عدم شوخ طبعی یا عدم پاسخ احساسی تعبیر می شود. در واقع، بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم از نظر عاطفی بسیار حساس هستند. بسیاری از هنرمندان، شاعران و آهنگسازانی هستند که حساسیت عاطفی در هنرشان نمایان می شود. و بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم حس شوخ طبعی فوق العاده ای دارند. اما یک صدای صاف، همراه با فقدان بیان کلامی، به راحتی می تواند اشتباه تفسیر شود.
درک نادرست نحوه استفاده از زبان برای افراد مبتلا به اوتیسم بسیار آسان است. این می تواند منجر به مشکلات جدی در روابط شود و افراد اوتیستیک را در برابر کسانی که می خواهند آنها را گمراه کنند آسیب پذیر کند.
هیچ درمان کاملی برای کمک به افراد مبتلا به اوتیسم برای غلبه بر نقص در عروض وجود ندارد، اما ترکیبی از درمان های زیر می توانند به این کودکان برا غلبه بر مشکلات گفتاری کمک کند:
- موسیقی درمانی برای کار بر روی ریتم و زیر و بم
- گفتار درمانی عملی برای گسترش مهارت های مکالمه که توسط متخصصان گفتاردرمانی آنلاین ما ارائه می شود.
- آموزش مهارت های اجتماعی برای بهبود درک زبان بدن و زمینه
